Εθισμός.

Μια εθισμένη σε ουσίες, που πρόσκαιρα ησυχάζουν όλους τους πόνους της, βαδίζει με πατερίτσες για εκεί απέναντι να κάτσει. Μοιάζει αυτό το υποβοηθούμενο βάδισμα με ερπυσμό, καθότι η ταχύτητα που προσφέρουν οι αναπηρίες και οι χωλότητες της εθισμένης είναι βραδύτερες κι απ’ την μνημειώδη αργόσυρτη μετακίνηση της χελώνας. Πονάει παντού και ο  χώρος πάντα μοιάζει τεράστιος γι’ αυτούς που πονάνε. Η ξεκούραση πάντα φαντάζει απλησίαστη για μάς.  Η εθισμένη βλέπει το πεζούλι κι αναμετριέται με την απόσταση του απ’ αυτήν. Ζυγίζει αν μπορεί να κατορθώσει, προσδοκά και τελικά καθίζει.