φως και σκιές.

Το κατοικημένο  εσωτερικό μια άλλης  θλιβερής κατεβασιάς θύμιζε κάτι απ’ τους σταθμούς ανίχνευσης ραδιοκυμάτων απ’ το σύμπαν στο πρόγραμμα SETI. Φώτα και φωτάκια, καλωδιώσεις αφανούς προέλευσης και εξίσου ύποπτου προορισμού. Συσκευές που προσωπικά δεν ήξερα σε τί εξυπηρετούσαν και πίσω απ’ όλα αυτά μια ανθρώπινη φωνή να γελάει την ώρα που φωτογραφίζω όλο αυτό το αξεδιάλυτο χαρμάνι.