αλλεπάλληλα επίπεδα.

Σπίτια, σκάλες, τούνελ, επτασφράγιστες πόρτες, και απλωμένα ρούχα προς τον ουρανό και το σκοτάδι.
Σ’ έναν ερειπιώνα κοντινό  προσπερνάς το νοητό περίγραμμα του και μπαίνεις σ’ ένα συνονθύλευμα από γκρεμισμένα δωμάτια άγνωστης χρησιμότητας. Σ’ ένα απ’ αυτά μια εσωτερική αρραγής πόρτα στέκει ακοίμητος φρουρός για κάποιο άβατο διατηρημένο. Ένα εύρημα, μια παιδική άμαξα, σε τούτο τον ερειπιώνα,  γίνεται το σημάδι για το ατελεύτητο του ταξιδιού που διάλεξα.