τιγρης.
Μια τίγρης την ώρα του βρυχηθμού της. Τα γυαλιά σπάνε. Τα σώματα σωριάζονται στην θάλασσα απ’ τα βράχια που κάθονται και πνίγονται. Οι φλέβες κόβονται, τινάσσεται το αίμα πίδακας θανάτου. Σπάνε τ’ αυτιά στο άκουσμα του εκκωφαντικού θορύβου. Τα σπίτια τρέμουν αισθητά σαν σε σεισμό μετρίου μεγέθους. Οι άνθρωποι και τα ζώα τους πετάγονται στους δρόμους. Πεθαίνουν οι μισοί απ’ τις φωνές του ζώου. Οι άλλοι μισοί μένουν ανάπηροι. Αυτό συνέχεια μέχρι ο αίλουρος να φτάσει στα δάση. Κι αφού η τίγρης πεινάσει και διψάσει και πεθάνει αμάθητη εκεί μέσα, θα την πάρω και θα την γδάρω και θα φτιάξω για σάβανο μελλοντικό την γούνα της.