τρόμος.

Ο τρόμος. Ένα κεφάλι σαν κανίβαλου που τρώει ανθρώπινες σάρκες λες και με μάτια φτιαγμένα από ξέχειλο αίμα που έχει ανέβει εκεί διασχίζοντας όλο τον οργανισμό του εικονιζόμενου. Ο τρόμος πάντα ανθρωπόμορφος γιατί ο άνθρωπος είναι αναμφίβολα το πιο τρομακτικό πλάσμα στην γη. Στο βλέμμα του ανθρώπου, εκεί συνωθούνται όλες οι μυσαρότητες και όλες οι κακίες και μισανθρωπίες. Κάποτε μετά από χιλιάδες χρόνια το βλέμμα του ανθρώπου θα είναι ιοβόλο. Ο άνθρωπος θα πετάει δηλητήριο στον άλλο πλησίον του. Θα είναι ενεργοβόρος και οι κατάρες του θα πιάνουν τόπο. Όλα αυτά υπάρχουν ήδη μέσα του και στην σκέψη του , επωάζονται μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου που θα γίνουν πραγματικότητα. Η διακόσμηση στους τοίχους της πόλης δεν είναι πάντα ευειδής. Ολόκληρη πόλη δεν θα μπορούσε παρά να έχει και τα πιο γκόθικ στοιχεία της.  Πίσω όμως απ’ αυτά, ιεροκρυφίως, διενεργούνται… κακές δυνάμεις απεργάζονται το κακό.