Γιαγιόι Κουσάμα.

Η Γιαγιόι  Κουσάμα έκανε τον πόνο της εικαστικά έργα και περφόρμανς. Όλοι οι καλλιτέχνες που πονάμε κάνουμε με τον ίδιο τρόπο τις  δημιουργίες μας μα η οδύνη μένει αξόδευτη. Η ζωή της Γιαγιόι ίσως να ήταν ένα τέτοιο τραμπάλισμα ανάμεσα στο σκοτάδι και το ημίφως. Με το σκοτάδι να επικρατεί σε ένταση και διάρκεια. Όταν βρήκα αυτό το χαρτί με τις βούλες στην Καλλιθέα ο καλλιτεχνικός κόσμος πενθούσε τον χαμό της μεγάλης αυτής κυρίας των τεχνών. Και κάπως το πήρα σαν έργο της Γιαγιόι στα χέρια μου με την προσοχή μου σ’ αυτό. Λες και ήταν κάτι εύθραυστο. Το εναπόθεσα σε φιλόξενο περιβάλλον και το φωτογράφισα. Μας ενώνει η ίδια εσωτερική ταραχή που μετουσιώνεται σε κάλλος ή σκοτεινιά. Οι ίδιες μερικές φορές ανυπόφορες διακυμάνσεις στην ψυχική μας υγεία.