τα ρεύματα της πόλης.

Σαν απ’ αυτά τα μεγάλα μηχανήματα στις γιορτές ή τις κινούμενες οροφές που ανοίγουν και πέφτουν κάτω φύλλα που έχουν χρώματα χρυσά. Η πόλη πετάει δεξιά και αριστερά , πάνω και κάτω, υλικά που την ομορφαίνουν ή έχει πράγματι μια πυρηνική αντίληψη και ξέρει τι κάνει και διευθύνει τα ρεύματα του αέρα που φυσάνε άνωθέν της, και τα νερά της βροχής που την πλημμυρίζουν τα συστρέφει και τα εκτρέπει έτσι που οι παρατημένες ομορφιές της να αποτίθενται πάνω σε άλλες φυσικές και τεχνητές ομορφιές. Όπως σ’ αυτό το δέντρο της φωτογραφία που έμοιαζε με καράβι στολισμένο με μικρές σημαίες. Έξω απ’ το Χαροκόπειο πανεπιστήμιο.