στήλες του ολυμπίου Διός.

Αυτή η αφίσα με τις στήλες του Ολυμπίου Διός, αρχαία ερείπια μέσα σε σύγχρονα οικοδομικά μπάζα. Σαν δυο αισθητικές που η σύγκριση αναδεικνύει την πιο μοντέρνα απ’ αυτές ως δύσμορφη και απολύτως πρακτική. Καμιά αρχιτεκτονική ομορφιά. Μόνο η ποίηση της αστικής παρακμής και των αστικών συντριμμιών. Αλλά μήπως αργότερα αυτή η θορυβώδης ποίηση γίνει και μαγική; Κανείς δεν ξέρει. Το μόνο που στέκει ολοζώντανο σ’ αυτό το κάδρο είναι ο χρόνος που έχει περάσει και για τις δυο εποχές. Και μόνο να θυμίζουν ανθρώπινες ζωές και οι δυο εικόνες. Κι αυτό είναι που μένει αιώνια. Το αποτύπωμα της ζωής. Ακόμη και μετά από ένα χαμό οικουμενικού ολοκαυτώματος κάποια ερείπια δυσεξιχνίαστα για εξωγήινους θα μένουν γρίφοι απαράμιλλης γοητείας.