Loser.

Η γάτα ως παντεπόπτης οφθαλμός. Και ως απαύγασμα σοφίας. Γιατί απ’ την ζωή επέλεξε την θέση του παρατηρητή. Και για κάποιους να ζεις είναι μάταιο. Ενώ να παρατηρείς είναι γνώση. Χαίρομαι για όσους ζουν την ζωή αλλά και για κείνους που κατά περιόδους αποσύρονται απ’ αυτήν για  να δουν τον άνθρωπο. Και τον βλέπουν να κάνει πράγματα περιττά αντί να ξοδεύεται για να δυναμώσει το πνεύμα και το σώμα του. Τις πιο πολλές ώρες του ο άνθρωπος είναι ένα βιολογικό πράγμα. Δούλος να εκτελεί εντολές μέσα σε  καταναγκαστικές δουλειές και μετακινήσεις και συναναστροφές. Και όταν δεν είναι σ’ αυτά και είναι μέσα στην ελευθερία του πάντα μιμητικά πράττει κάτι πράγματα που  αληθινά του είναι ξένα και δεν δύνανται να τον θρέψουν και να τον ψυχαγωγήσουν. Γι’ αυτό η γάτα μας παρατηρεί με απορία. Γιατί τον πιο πολύ καιρό κυνηγάμε κάτι που πάντα θα μας διαφεύγει. Η γάτα εκείνη την μέρα που την φωτογράφισα με όρισε ως κακομοίρη. Ένας κακόμοιρος που πιστεύει πως κάνει τέχνη ενώ στην πραγματικότητα φοβάται να παραδεχτεί πως είναι πλεονάζων και μηδενικό. Αλλά λαθεύει η γάτα. Γιατί τα ξέρω αυτά και έτσι γλυκά δεν μ’ ενοχλεί κανείς. Κανείς δεν προσδοκά από μένα κάτι. Με έχουν παραμερίσει και αυτό έχει μια ηδονή.  Είναι ωραίο να ζεις και να το ξέρεις μόνο εσύ.