Ροζ.

Η ομορφιά φαίνεται ακόμη πιο όμορφη όταν στο περιβάλλον της έχει μόνο ασχήμια. Ένα ροζ χρώμα σ’ έναν όγκο από χώματα και απορρίμματα εργοταξίου είναι κάτι περισσότερο από  ωραίο. Είναι φως που σκεδάζει με την έντασή του την παντοκρατορία του μαύρου. Η ομορφιά όταν συνυπάρχει με την ασχήμια επικρατεί αυτοκρατορικά της δεύτερης. Άλλες φορές οι άνθρωποι μπορούν και κατανοούν  κάτι ως φωτεινό σύμβολο μόνο όταν αυτό απαυγάζει μέσα σε υλικά σαν περιττωμάτων. Ώστε λοιπόν συνηθισμένα υλικά στον αστικό βόρβορο αναδεικνύονται ως πολύτιμα γιατί διακόπτουν το κουρασμένο βλέμμα. Το ξεκουράζουν κι ας είναι ανεπίγνωστος ο άνθρωπος για τούτη την ξεκούραση που προσφέρουν. Το ροζ της φωτογραφίας σαν φράουλα παγωτό, σαν δροσιά  που επιμένει σε αποξηραμένο λουλούδι. Τόσο δελεαστικό που πια σταματάω κάθε φορά που το συναντώ από εδώ και από εκεί σε μονωτικές κατασκευές των ανθρώπων.