Χριστός.

Δεν πίστευε στον Χριστό αλλά και να πίστευε δεν  είχε αμαρτήσει ποτέ. Ήταν τραχιά στην όψη λες και την είχαν γδάρει εκατομμύρια πόνοι. Τα μαλλιά της πρώιμα  κάτασπρα στα σαράντα της χρόνια απ’ την στενοχώρια και τις απώλειες.  Την ημέρα του γάμου της ο γαμπρός εξαφανίστηκε. Κι έπειτα στα είκοσι της ξεριζώθηκε από εκεί που γεννήθηκε για να έρθει στην Ελλάδα. Εύθραυστη, ελεύθερο πνεύμα που κυνηγήθηκε, μάγισσα που την έριξαν στην πυρά και γλύτωσε. Ο Χριστός στην φωτογραφία είναι σαν φωτιά μπροστά απ’ το μαύρο φόντο. Δεν θα κοντοστεκόταν σ’ αυτήν την απεικόνιση του Εσταυρωμένου.  Κι ας έχει γίνει στα πρότυπα του Χριστού των Καθολικών κι ας είναι πιο προσηνής αυτός απ’ τον δικό μας τον πιο αυστηρό.  Εννοώ της Ορθόδοξης παράδοσης. Αλλά η ορθοδοξία την έκανε γυναίκα για να την καταδικάσει. Κι αν έριχνε ποτέ μια ματιά πιο προσεχτική θα ήταν σ’ έναν απ’ αυτούς τους τρεις κεντρικούς σταυρούς.  Αλλά γρήγορα και ισόβια πυρακτωμένη θα συνέχιζε να πονάει.