Πενταήμερη.

Μ’ αρέσει να νιώθω μέσα από αντικείμενα που βρίσκω πεταμένα σκουπίδια και έχουν μια βαρύτητα ενθυμίου ότι μπορώ να ψηλαφήσω την ζωή του ιδιοκτήτη τους  πριν να αποφασίσει την απόρριψη. Εξιχνιάζω ζωές λες και έρχομαι σε άμεση επαφή μ’ αυτές και το μόνο που κάνω είναι να τις επινοώ. Κι ας νιώθω ψευδαισθητικά  πως αφουγκράζομαι  αλήθειες. Ένα κερί από πενταήμερη στα Χανιά από απόφοιτη του 1999 στα Χανιά. Δανάη το όνομα της. Η πενταήμερη μοιάζει σαν υπόσχεση διακόρευσης της παρθενίας. Στο τέλος όλοι και όλες μένουν με το πουλί στο χέρι. Ίσως να μοιάζουν με μυητικά μυστήρια στα μεθύσια από ποικίλες ουσίες. Μια πρώτη και  για τους περισσότερους και το ευκταίο αυτό θα ήταν κατάδυση σ’ έναν άγνωστο εαυτό τους. Για μένα η πενταήμερη και για άλλους από εσάς που με ακολουθείτε ήταν μια ακόμη διαβατήρια τελετή προς την ενηλικίωση που δεν ασπαστήκαμε ποτέ. Ας μην γελιόμαστε οι ψυχάκηδες νιώθουμε ξένοι απ’ τα γεννοφάσκια μας. Φτιάχνουμε τα δικά μας πάρτυ με καλεσμένους μας μόνο τους  όμοιούς μας.