Δραπέτης.

Να είσαι ελεύθερος μέσα στα συρματοπλέγματά τους. Ή να προσπαθείς ν’ απεγκλωβιστείς. Θυμάμαι τον Ζακ και την Δήμητρα της Λέσβου. Που αποτόλμησαν την απόλυτη ελευθερία, την γεύτηκαν κι έπειτα χάθηκαν. Σύμβολα ιερά και οι δυο της αξίας να είσαι απολύτως εσύ μέσα σ’ έναν κόσμο που σε θέλει δεσμώτη του. Εξυπηρετούμε ρόλους δοτούς. Και όχι ρόλους εγγενείς με την ύπαρξη μας. Τρελούς μας λένε  και μας σκοτώνουν  αργά και βασανιστικά. Και τους πιστεύουμε. Ενώ μπορούμε να δραπετεύσουμε όπως το πλάσμα της φωτογραφίας και να συναντηθούμε όλοι μαζί. Αν δεν έχεις φτερά και το επιθυμήσεις πολύ, θα αποκτήσεις. Και αν στην γη είμαστε κυνηγημένοι, οι ουρανοί μας ανήκουν.