Το κουτί της Πανδώρας.

Είχα βρει ένα στικ στην πόλη. Δεν το πείραξα. Ήταν δυνητικά ένα κουτί της Πανδώρας. Πιο πολύ ήταν σύμβολο αποτρεπτικό παρά περιέργειας.  Είναι απ’ τα πράγματα που μπορεί να αλλάξουν όλη σου την ζωή. Και τρομάζει κανείς σε μια τέτοια πρόκληση και αφήνεται στην ρουτίνα του. Και στις φοβικές ιδεοληψίες του. Τυχεροί όσοι έχουν μια γλυκιά ζωή σαν νανούρισμα προς τον θάνατο. Χωρίς εκπλήξεις αναπάντεχες και τρομακτικές αλλά και χωρίς πολλές ευτυχίες. Έναν δυο στόχους να έχεις και το πας καλά. Ή να μην ήμουν ανήσυχο πνεύμα ισόβια. Ν’ αγαπούσα κάποτε κι εγώ μια ρουτίνα. Γιατί τρέμω στα βάθη μου και μ’ αρέσει. Και δεν θέλω γαλήνη. Αλλά ένα διάλειμμα από βάλτο το επιθυμώ.  Αλλά τότε γιατί δεν πήρα το στικ ν’ άνοιγα ένα νέος αφήγημα για να αφηγηθώ;  Ίσως τελικά να την έχω την ρουτίνα μου και να κάνω διαλείμματα ταραχής  απ’ αυτήν.