ταξίδι.

Μια βάρκα μέσα στο πέλαγος, στολισμένη με κορδέλες.  Η φωτογραφία σαν κομμάτι ενός πολύπτυχου. Όλες οι εικονογραφημένες ιστορίες που δίνει η Καλλιθέα. Η πόλη μου. Θα μπορούσα να φτιάχνω διηγήματα με φωτογραφίες. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί να μην εκτιμώνται οι πιο εννοιολογικές καλλιτεχνικές  προσεγγίσεις. Το καράβι είναι ταξίδι. Το πιο προφανές και απόλυτο σύμβολο του ταξιδιού. Αλλά και άλλα θυμίζουν άνεμο εκτός απ’ την κυματώδη θάλασσα. Οι χρωματιστές κορδέλες που βρίσκω  στην πόλη πάνω σε δέντρα. Οι ασπροκόκκινες απαγορευτικές κορδέλες. Ό,τι κινείται χορευτικά είναι ταξίδι. Κι ό,τι θυμίζει θάλασσα.  Ώστε είναι ταξίδι και τα διακοσμητικά ανάγλυφα πουλιών στο τέλος της οδού Δαβάκη. Και είναι ταξίδι και τα βότσαλα στην αυλές των πολυκατοικιών τα εμπλουτισμένα με κοχύλια. Και είναι ταξίδι μεγάλο κι ένας ζωγραφισμένος γλάρος κάπου στο πουθενά με τα τσιμέντα εκεί στην γειτονιά μου.