φέρετρο.

Αυτό το φέρετρο, η κοσμογονία  που επιτελούν οι άνθρωποι που μεταφράζουν αλλιώς τον κόσμο. Παρατημένο ανάμεσα σε πάρκινγκ και  σπίτια έρημα. Ακατοίκητα. Κάσα, ιδανική κατοικία βρικόλακα σε μια Καλλιθέα που λειτουργεί κατά τόπους και ευτυχώς σπάνια ως σκηνικό τρόμου. Όταν διασχίζεις οδούς με σπίτια χωρίς αυλές. Που χτίστηκαν με  μόνη ομορφιά την πρακτική χρησιμότητά τους να φιλοξενήσουν ανθρώπους στα εσωτερικά τους. Η ιλιγγιώδης δόμηση στην Καλλιθέα είναι σε κάποιους δρόμους της ασφυκτική. Δεν είναι μόνο ποτάμι και Ιλισός η Καλλιθέα. Είναι και ο πιο πυκνοκατοικημένος δήμος της Ελλάδας. Κι εκεί κάπου στα πιο βυθισμένα της κατατόπια μπορείς να βρεις πολλά πλάσματα απ’ το υπερφυσικό και ανθρώπους απ’ τις παρυφές της ζωής.  Απ’ τις περιοχές που δεν είναι κοινωνικά οργανωμένες αλλά σαν ορμητήρια περιπλανώμενων για να βρουν το φαΐ τους και σαν αξιοθέατα για όλους τους φιλοπερίεργους πεζοπόρους που ξέρουν κάθε γωνιά της πόλης. Το φέρετρο του βρικόλακα στην φωτογραφία δεν ήταν μόνο του. Υπήρχε κι άλλο ένα λίγα μέτρα πιο κάτω σ’ ένα σκουριασμένο στα επιμέρους κομμάτια του πάρκινγκ. Όλοι οι παράξενοι ξέρουμε ποιοι κοιμούνται μέσα σ’ αυτά και από σεβασμό τους αφήνουμε στις ησυχίες τους. Τώρα, για την ηδονή να υπάρχουν, ας μην ομιλήσουμε καλύτερα… Αλλά και ποιος μπορεί να τα βάλει μαζί τους . Εξελίχθηκαν όπως οι ανίκητες μεταλλάξεις πρώην αβλαβών ιών και τίποτα απ’ τα παραδοσιακά όπλα δεν τους σκοτώνει.   Απέθαντοι πέρα για πέρα.