poltergeist.

Είναι στο σπίτι μια οντότητα. Κοιμάμαι στο σαλόνι σ’ έναν κακορίζικο καναπέ για να μην εισέλθω στους χώρους που είχε την δύναμη να κατακτήσει.  Μου έχει επιτεθεί σωματικά τρεις φορές. Σε μια απ’ αυτές αν και άυλη μπόρεσα και την είδα αχνά να μοιάζει με κακιά μπαμπόγρια μάνα. Όταν κοιμάμαι ανάσκελα με έκθετό το στήθος μου στην επικυριαρχία της στους δικούς μου χώρους και δωμάτια παίρνει την μορφή της Μόρας της θηλυκής δαιμόνισσας με τα οξύληκτα νύχια και δόντια και ρουφάει και με γδέρνει. Νιώθω το σχήμα της στις ενύπνιες (μου) επιθέσεις της έντονα. Οριακά αισθάνομαι πως την βλέπω.  Ξαπλώνω για να την αποφύγω σε εμβρυακή στάση αλλά το σώμα μου αποζητά και αντανακλαστικά γυρνάει στην ανάλαφρη ύπτια θέση του. Και κάθε μέρα οι ίδια επιθέσεις.