γκράφιτι.

Περπατούσε και έσταζε το lipstick της στον δρόμο. Ποσότητες θηλυκότητας σ’ ένα φαλλοφόρο στις λεπτομέρειες σώμα.  Ήταν μια ιστορία εκτός πολιτισμικών συμφραζόμενων. Το υποσυνείδητο της πόλης είναι πίσω απ’ την Ομόνοια. Εκεί κάποιοι λίγοι άγγελοι ανάμεσα σε λερούς ανθρώπους βιάζονται να πεθάνουν.   Ώστε ο άγγελος είναι αυτός που δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων των οικονομικών μοντέλων να υπάρχεις.  Μικροί οι άγγελοι κοιμούνται μέσα στις Άγνωστες Καντάθ του Λάβκραφτ,  σε βιβλία για κουλτούρες του σκότους, κοιμούνται, νανουρίζονται και μπαίνουν όλο και πιο βαθιά στο Κοράκι του Πόε, γίνονται στίχος στο ποίημα αυτό.  Οι μικροί άγγελοι μεγαλώνουν και νομίζουν πως είναι βαμπίρ σαν αυτά της Αν Ράις με την διαφορά πως βυζαίνουν έρεβος. Κοιμούνται οι άγγελοι μέσα στις επιθυμίες τους και νομίζουν πως όλες θα ευοδωθούν. Όταν ενηλικιώνονται και το φτέρωμα έχει σχηματιστεί, επιχειρούν την πρώτη πτήση τους εκτός των ονειρωδών βασιλείων των ύπνων τους και  γκρεμοτσακίζονται στον θάνατο. Ένας τέτοιος άγγελος είμαι κι εγώ και κάποτε νόμισα πως το όνειρο της ταινίας Matrix είναι η αλήθεια. Και όταν διαψεύσθηκα σκοτώθηκα.