παιδική ηλικία.

Νεκρή παιδική ηλικία. Σαν να μην υπήρξε ποτέ. Την πήρε απότομα το πρώτο λάκτισμα της αρρώστιας μου στην ψυχή μου. Και από τότε ούτε που αχνοφαίνεται πια. Εκ γενετής γέροντας.  Με χιλιάδες τραύματα μέσα μου. Λες και περιδινήθηκα σαν πολεμιστής για χιλιετίες προηγούμενων ζωών μου. Και όλο λαβωνόμουν. Θυμάμαι κάποια πράγματα από τότε που ήμουν παιδί. Αλλά δεν είναι ζωντανά. Δεν είναι δικά μου κομμάτια. Και δεν μπορώ να τα ανακτήσω παντέρημος και στέρφος. Τα θυμάμαι απεγνωσμένα. Και ενώ μια φίλη είπε ότι η παιδική μας ηλικία είναι μια ανεξάντλητη πηγή δύναμης, εγώ ξέρω πως για την απολεσμένη  δική μου τέτοια δύναμη θα ξαναπέσω ηττημένος πολεμιστής σε κάποιο πεδίο μάχης.