προσευχές στην Μπέλα.

Ένα απ’ τα  καρότσια των γυρολόγων που βγαίνουν μ’ αυτά ή με τρίκυκλα οχήματα και μαζεύουν πράγματα τα οποία ανταλλάζουν με άλλα ή και τα πουλάνε. Γυρνώντας στους δρόμους της πόλης σχεδόν για έναν χρόνο έμαθα πως μπορεί κανείς να βρει σ’ αυτήν  πράγματα πολύτιμα. Μέσα στα σκουπίδια της τα ξέχειλα κρέμονται  έξω απ’ τους κάδους των απορριμμάτων μέχρι και κοσμήματα αξίας. Αυτό το καρότσι είναι ζωσμένο με παιχνίδια και με χάντρες.  Και έχει έναν εργάτη για οδηγό. Πως κάποιοι στολίζουν τ’ αυτοκίνητα τους, η φτώχεια στολίζει τα δικά της οχήματα. Εξάλλου κι εγώ περιπλανώμενος έχω στολίσει την τσάντα με τα φωτογραφικά μου σύνεργα με ένα μικρό κουκλάκι Labubu. Είμαι κι εγώ γυρολόγος που κάνει τέχνη με τα ευρήματά του. Η μαγεία υπάρχει παντού και εννοείται και στην φτώχεια. Ο φτωχός την  δίνει στις πιο όμορφες όψεις  της. Γιατί η επινοητικότητα συνάδει με την λιτότητα στα εκφραστικά μέσα. Ο φτωχός σαν ταχυδακτυλουργός μπορεί μέσα από ένα απλό καπέλο να γεννήσει ένα φαντασμαγορικό σύμπαν. Και η άστεγη τρανς φίλη μου, η Μπέλα, έχει στολίσει κι εκείνη με καλούδια το καροτσάκι της δουλειάς της.