δέλεαρ.

Ένα φρούτο σαν δέλεαρ (κι ας ήταν σάπιο) πάνω στην έρημο από λαμαρίνες της πόλης.  Αυτό που δίνει η πόλη είναι αυτό που προσπερνάμε  όταν είμαστε στην φύση γιατί εκεί θεωρούμε δεδομένη την ύπαρξη του. Η πόλη δίνει την ομορφιά ως   σπάνιο αντάμωμά μας μαζί της. Γι’ αυτό και μένεις έκπληκτος μπροστά σ’ ένα φρούτο. Γιατί η θέση του στην πόλη δεν είναι ανάμεσα στα πόδια των κατοίκων της.   Μέσα στην πόλη εκτιμάμε αυτό που είναι δεδομένο στην φύση και ονειρευόμαστε επιστροφές στους γενέθλιους τόπους στις επαρχίες μας στα γεροντάματα μας. Όμως. Μην ενδίδεις στην νοσταλγία. Ο άνθρωπος βρίσκει νόημα μόνο σε μεγάλες κοινότητες από όμοιους του. Και η πόλη, έστω και με φειδώ, του δίνει αυτό που του λείπει απ’ την φύση. Και τότε μέσα του αυτό μεγαλώνει και γίνεται παιχνίδι/γλόμπος από φως.