Ρέκβιεμ στον Νταίνικεν.

Αυτό το αντικείμενο με την κρυστάλλινη φωτιστική σφαίρα στο κέντρο του έμοιαζε πολύ αδιευκρίνιστης λειτουργίας. Αν  ήταν φωτιστικό τί είδους να ήταν τα απαυγάσματά του; Δεν είχα ξαναδεί ποτέ τέτοια περιπλοκότητα στην κατασκευή  ενός φωτιστικού πυρήνα όπως σ’  αυτό το αντικείμενο. Αλλά και η κατασκευή γύρω απ’ αυτή  την -σαν κρυστάλλινη σφαίρα- έμοιαζε τόσο αλλόκοτη, αισθήματα που περιγράφει ο Λάβκραφτ ως αντίδραση σε μια μηχανική εφεύρεση που περιλαμβάνει κυλίνδρους που μέσα τους φέρουν ανθρώπινους εγκεφάλους.  Η μηχανή του Λάβκραφτ θυμίζει γεωμετρία άλλη απ’ την ευκλείδεια. Η Αόρατη Καλλιθέα με έκανε για πρώτη φορά να σαστίσω. Γιατί ακόμη κι αν δημιουργικά μπαίνω τόσο στο χώρο της ομορφιάς, του καλού και του κακού, πάντα μ’ ενδιαφέρει να υπάρχει αρμονία και ισορροπία. Εδώ δεν ένιωθα καμιά αρμονία. Η αντιληπτική μου ικανότητα ήταν υποδεέστερη της μεγαλόσχημης  απροσδιοριστίας αυτής της κατασκευής. Ίσως αυτός που έδωσε την μηχανή της φωτογραφίας να ήταν εξωγήινος. 

*Στις 10 Ιανουαρίου του 2026 πέθανε ένας απ’ τους πιο μεγάλους παραμυθάδες της νεανικής μου ηλικίας. Ο Έριχ Φον Νταίνικεν.