κορνίζα.

Βρήκα κάτω μια τριπλή κορνίζα για ισάριθμες αναμνηστικές φωτογραφίες. Σαν κλείσιμο του ματιού της πόλης  το αντάμωμα του βλέμματός μου με το εύρημα.  Θα μπορούσα να ζητήσω σε κάποιον να με φωτογραφίσει με φόντο την πόλη μέσα σε μια απ’ αυτές τις τρεις θέσεις. Αλλά το αισθητικό αποτέλεσμα θα ήταν αποτυχημένο. Και θέλησα κάπως να πάω στην πλατεία Κύπρου και να φτιάξω μια φωτογραφία μέσα σε μια φωτογραφία. Να πάρω το απόλυτο αναμνηστικό απ’ την πλατεία κορνιζαρισμένο με την πιο τέλεια κορνίζα. Ένα παιχνίδι απ’ αυτά που κάνουν ποιητές συχνά. Θέα μέσα στην θέα, όνειρο μέσα σ’ όνειρο, καθρέφτης μέσα σε καθρέφτη…και εν τέλει φωτογραφία μέσα στην φωτογραφία. Φωτογράφισα έτσι την κορνίζα και μαζί κι αυτό που περικλείει. Και τα δυο θα μπορούσαν να σταθούν σαν μοναδικές στιγμές. Αλλά έτσι η μια  στιγμή παρεισφρέει στην άλλη αξεδιάλυτα. Ετοιμοπαράδοτες οι φωτογραφίσεις μου…