Νύχτα.

Η νύχτα με θηλυκό σώμα αγκαλιασμένη σε  τρισυπόστατη θεότητα με το φεγγάρι αγκαλιά της και τ’ άστρα για μαλλιά της. Και ανατέλλει μέσα απ’ την φύση. Μια όμορφή σύμπτωση σ’ έναν μεγάλο ανεκμετάλλευτο  χώρο της περιοχής. Είναι μια περιοχή με πολλά γκράφιτι. Από διάφορες σχολές και ρεύματα  αυτής της τέχνης του δρόμου. Λες και συνάζονται εκεί αυτοί οι νεοπαγανιστές μάγοι   και κονταροχτυπιούνται  -ο ένας  με τον άλλο-  μέσα απ’  τις επιτοίχιες συνθέσεις τους.  Νύχτες , δράκοι, παιδιά , λύκοι, όλη η σημειολογία  του καλού και του κακού. Εκεί που νομίζεις πως σύμβολα, αισθητικός αταβισμός και αρχέτυπα έχουν εξαλειφθεί, η πόλη σου δίνει στις μεγάλες αλάνες της μια μαγεία  μεταμορφωτική για την ίδια αλλά και  για την ύπαρξη σου. Είναι σ’ αυτό το φεγγάρι που πάντα όταν θα είμαι ανέμπνευστος θα επιστρέφω και θα σκαρφίζομαι ποιήματα σελαγίζοντας κάτω απ’ το νοητό του φως