η Καλλιθέα που γαμάει.

Θυμάμαι  παιδιά που βρίσκαμε σε βουκολικό περιβάλλον της Κω πεταμένα προφυλακτικά. Ήταν απ’ τα πιο θαυμαστά ευρήματα στις πεζοπορικές εξερευνήσεις που κάναμε γύρω απ’ τις μεγάλες αδόμητες άγριας φύσης περιοχές της φερώνυμης κωμόπολης. Μου έκανε εντύπωση που ακόμη και σε περιοχές της Καλλιθέας  επί της Συγγρού με γνωστά στριπτιτζάδικα δεν είχα βρει  ούτε ένα απ’ αυτά τα σύμβολα για ασφαλές σεξ.  Απ’ την  άλλη -και όσοι θυμάστε-  είχα εντοπίσει ένα κουτάκι με αγχολυτικά, το οποίο και είχα φωτογραφίσει. Το άγχος καταστέλλει το λιβιδινικό ένστικτο. Μιλάω εγώ που επιπλέον επιβαρύνω την στυτική ικανότητα μου με αντικαταθλιπτικά, με  ρυθμιστές διάθεσης κ.τ.λ. γνωστά σε όλους και ως ψυχοφάρμακα. Όταν εντόπισα αυτή την άδεια καρτέλα με βιάγκρα των 50 μγρ ήταν σαν μια κοσμογονία. Επιτέλους ένα τεκμήριο ότι αυτή η πόλη εκτός απ’ τον ύπνο, την κούραση και την μηχανοκίνητη ζωή είχε και τις αφροδισιακές της νύχτες. Ή και μέρες. Το κρατούσα στο χέρι στο δρόμο και κάποιοι αλλοδαποί το κοίταζαν αναγνωριστικά. Και ίσως κάποτε να αρχίσω να φωτογραφίζω και το πιο πορνογραφικό κομμάτι της αόρατης πόλης μου.