σονάτα του Σεληνόφωτος.

Είχα βρει κάτι σαν το φυλλάδιο από κάποιο άλμπουμ βινυλίου με μουσικές συνθέσεις του Μότσαρτ. Ανάμεσα στις σελίδες βρήκα κι αυτή την φωτογραφία από έργο ζωγραφικής με πορτρέτο του μεγάλου της κλασικής μουσικής απ’ την παιδική του ηλικία. Θυμήθηκα την Σονάτα του Σεληνόφωτος.  Κουβάλησα μαζί μου αυτή την σαν αφίσα και έψαχνα να της βρω μια σκηνική παρέα. Αυτές οι φωτογραφίες που σκηνοθετώ εγώ, συνήθως είναι πιο κοντά σ’ αυτό που λέμε κλασική ομορφιά. Αλλά και πάλι αρκετά μακριά. Και βρήκα αυτό το κλειστό καφέ με την θεσπέσια παλιωμένη επιγραφή. Προσάρμοσα την αφίσα δίπλα της και το πρώτο πράγμα που έκανα επιστρέφοντας σπίτι ήταν ν’ ακούσω την Σονάτα του Σεληνόφωτος.