μακεδονικός τάφος.

Κάπως σαν να εισέρχεσαι στους βασιλικούς μακεδονικούς  τάφους της Βεργίνας. Πώς κάτι όχι και τόσο παλιό, όπως αυτή η οξειδωμένη πόρτα,  σε καλεί σαν από ένα παρελθόν χιλιάδων χρόνων πριν. Γιατί το μοτίβο που την διακοσμεί είναι οικείο με τις ροζέτες στην χρυσή λάρνακα του βασιλιά Φιλίππου της αρχαία Μακεδονίας. Όσο πιο χειροποίητο μοιάζει ένα εύρημα - εγκαταλελειμμένο στις φυσικές φθοροποιές δυνάμεις-  τόσο πιο σαν προσκυνητής του το αντικρίζεις. Και πάντα στα σφραγισμένα παλιά παράθυρα και τις αμπαρωμένες   παλιές πόρτες η ίδια αίσθηση μαγικής ανημποριάς του εξερευνητικού πνεύματος να δει πίσω απ’ ό,τι είναι απροσπέλαστο. Μπροστά  στο παλιό ο περιπατητής σταματά το βάδισμά του.  Αναρωτιέται, συνομιλεί,  εύχεται την κατάλυση του μυστηρίου, γλυκαίνεται απ’ την  μακροχρόνια  σιωπή, την απουσία ανταπόκρισης απ’ τα ενδότερα. Και φεύγει γοητευμένος.