Άγιος Βασίλης.

Κι αυτό το φως είχε την ένταση απ’ τα λαμπιόνια και τους άγιους Βασίληδες που στραφταλίζουν. Και έρχονται τα Χριστούγεννα και βρήκα αυτή την αίσθηση της ωραίας φτώχειας,  της πληρότητας της γιορτής και της αποδοχής, σ’ ένα μικροσκοπικό διακοσμητικό που ήταν όλα αυτά τα παραπάνω στην εντελέχεια τους. Μια λάμψη συγκαταβατική για τα ανομήματα μου στην χρυσαφένια μπότα της εικόνας, και μια λιτή εμφάνιση, λες γύμνια που σε καλωσορίζει και σε προτρέπει να απογυμνωθείς κι εσύ. Σ’ αυτή την γωνιά στην Καλλιθέα το φως ήταν για να επουλώσει. Για να δώσει χώρο. Σε όλους αυτούς που κοντοστέκονται στα λαμπιόνια στις βιτρίνες και λες και βρήκαν ένα σπιτικό στην συγχωρητική θερμότητα απ’ τα λαμπάκια.