Μερσεντές.

Μια μερσεντές μέσα σ’ ένα ισόβιο φθινοπωρινό τοπίο. Τοπίο και αυτοκίνητο σε απόσυρση. Ζωή που για κάποιο λόγο πάγωσε και άφησε πίσω της την ύλη που ψύχωνε κάποτε ο ζωντανός της. Το  κοκκάλωμα του χρόνου. Αυτό είναι η εγκατάλειψη αλλά κι αυτό είναι η φωτογραφία. Εδώ δεν μιλάμε για απαθανάτιση αλλά για αποθανάτιση. Καταγραφή και σφράγισμα ενός συντελεσμένου ήδη θανάτου. Είναι σαν όλα να γίνονται χώμα μετά τον θάνατο τους. Όχι μόνο ο άνθρωπος και τα ζώα. Έτσι όπως η φύση αγκαλιάζει τα αποσυρμένα άψυχα υλικά μοιάζουν  αυτά κατόπιν  με παιδιά ακριβώς αυτής της φύσης .Σαν μια τεχνολογική υπόσταση που με την εγκατάλειψη   της παραλλάσσεται αρχικά σε μετα-βιονικό ενθύμιο και καταλήγει σαν αποσυντιθέμενο πτώμα. Χώμα απ’ το χώμα του ανθρώπου που τ’ οδήγησε ή και ακόμη πιο πριν το έφτιαξε.