ανέφικτος έρωτας με τον Β.Σ.

Να κάθομαι στην πλατεία μελαγχολικός από έρωτα ανέφικτο, να είμαι σκυμμένος από καταρρακωμένη ψυχή, να είμαι αγοραφοβικός απ’ την άγρια κατάθλιψή μου, ποτέ χαρούμενος , να είμαι εκεί όταν η πόλη είναι για Δεκαπενταύγουστο άδεια, να είμαι στο κέντρο της πλατείας την ώρα νεροποντής και που εξαιτίας της όλοι έχουν αποσυρθεί στο εσωτερικό του σταθμού του μετρό. Να κοιμάμαι χάμω την ώρα που οι ζωντανοί παθιάζονται με την ζωή, να παρατηρώ τα πλακάκια της πλατείας ενώ άλλοι γεμίζουν υπερηφάνεια στην θέα της Ακρόπολης. Να πέφτω νεκρός από όλες τις στερήσεις του κόσμου την ώρα που όλοι βλέπουν τις οθόνες των κινητών τους.